شلم شوربا

  آیا موفقیت شما را خوشحال می کندیا شما را موفق می کند؟ به نظر این موضوع برای بحث کردن بسیار جالب است...این در حالی است که روان شناسان و اقتصاددانان بحث درباره این موضوع را بسیار ضروری می دانند. در ظاهر موفقیت باعث خوشحالی انسان ها می شود چون در هر حال از شکست بهتر است، اما در واقع داشتن یک روحیه شاد كه از آن به عنوان احساسات مثبت یاد می شود، انسان ها را موفق می سازد. به گفته محققان احساسات مثبت ناشی از خوشحالی یافتن دوست، داشتن رابطه شاد با همسر و برقراری یک رابطه طولانی مدت با یک دوست و خوب پول درآوردن در سلامت افراد موثر است. تحقیقات دیگر دانشمندان مشخص شده است که دوستی، عشق، احترام و حمایت اجتماعی و یک کارمند نمونه بودن به اندازه خوش بین بودن و مثبت فکر کردن در سلامتی افراد موثر است. محققان در مراحل مختلف سوال هایی را مطرح کردند از جمله اینکه آیا افراد شاد به طور کل  افراد بهتری هستند یا بهتر با دیگران همکاری یا مشارکت می کنند یا سیستم ایمنی محکم تری را دارند. پاسخ تمامی این سوال ها مثبت است. افراد شاد مشکلات دیگران را بهتر حل می کنند و بهتر با دیگران ارتباط برقرار می کنند. از سوی دیگر برخی از محققان عقاید دیگری دارند. آنها می گویند؛ اگر در زندگی مشکل خاصی نداشته باشید، مثبت بودن و شاد بودن می تواند به عنوان عاملی بسیار موثر مطرح باشد، اما هنگامی که توفان های مشکلات ما را می لرزاند دیگر تمایلی به شاد بودن نداریم. همچنان که بسیاری از مواقع شادنبودن خود می تواند یک محرک باشد. ما در طی روز افراد بسیاری را می بینیم که ناراحت هستند، اما در عین حال موفق و خلاق اند. پس شاد بودن  تنها یک دارایی بزرگ شخصی است، اما هیچ ضمانتی برای داشتن یک زندگی عالی و خوب نیست .

امیر رزمجو

قسمت اول:

 1ـ سازمان و تشكيلات
1ـ1ـ راديو
پس از پايان جنگ، به تدريج امكان تجهيز راديو و خريد و دريافت وسايل فراهم شد و سرانجام سال 1327 نخستين استوديوي راديويي يا اداره انتشارات و تبليغات واقع در ميدان ارك ساخته شد. در سال 1330 استوديوي ديگري نيز ساخته شد. ولي جز آنكه پخش اخبار و برخي از برنامه ها به اين استوديو منتقل شود، تحول ديگري در راديو به وجود نيامد.
بعد از روي كار آمدن دولت مصدق و كودتاي 28 مرداد، راديو دچار تحولات اساسي ديگري گرديد. در سال 1336 ايستگاه 100 كيلو واتي راديو در آن به نام «راديو ايران» خوانده شد و فرستنده قديمي مأمور پخش برنامه هاي جداگانه اي گرديد و «راديو تهران» نام گرفت. گسترش شبكه راديويي كشور از سال 1348 بر عهده وزارت پست و تلگراف و تلفن نهاده شد و در سال 1350، پس از ادغام راديو و تلويزيون، اين مهم در شمار مسؤوليت هاي سازمان راديو و تلويزيون ملي ايران درآمد. از اين تاريخ به بعد فرستنده هاي 250 و 350 كيلو واتي موج كوتاه كمال آباد تهران و فرستنده 200 كيلوواتي موج متوسط دشت قراين مورد بهره برداري قرار گرفتند.
طي سالهاي 53ـ52 فرستنده هاي بم، مريوان، اردبيل، بناب، بندرلنگه، جيرفت، سيرجان و تايباد به شبكه راديويي كشور پيوست. تعداد فرستنده هاي راديويي در سراسر ايران به 68 رسيد و قدرت مجموع آنها از 7530 كيلو وات گذشت.
راديو در ابتدا به عنوان ابزاري كه موسيقي پخش مي‏كند، در ذهنيت جامعه ما جاي گرفت. نگاهي به فهرست برنامه هاي راديو در آغاز نشان مي‏دهد كه موسيقي بخش عمده اي را تشكيل مي داد و اخبار و گفتار در مرتبه هاي بعدي جاي داشتند. گفتارها شامل تاريخ و جغرافياي ايران، كشاورزي، خانه داري، بهداشتي و مانند آنها بود و هدف خاصي را دنبال نمي كردند. اين روند برنامه ها تا سال 1330 ادامه داشت. از سال 1332 به منظور زمينه سازي براي تغييرات مورد نظر رژيم، راديو زمينه اصلاحات اراضي را فراهم مي كرد. در سال 1339 راديو بيست و چهار ساعته شد و ساعتهاي پخش محلي گسترش يافت. در نيمه اول دهه 40 برنامه دوم راديو و سال 1346 برنامه سوم تهران و فرستنده اف. ام (FM) به مجموع برنامه هاي راديويي افزوده شدند

تاريخچه راديو:
نخستين فرستنده بي سيم موج بلند تهران و شهرهاي تبريز، مشهد، كرمان، باختران و خرمشهر در ساعت 3 بعد از ظهر روز ششم ارديبهشت ماه سال 1305 شروع بكار كرد.
فرستنده تهران 20 كيلو وات قدرت داشت و طول دكل آن 120 متر بود. يكسال پيش از تأسيس اين ايستگاه فرستنده بمنظور تعليم و تجهيز نيروي انساني مورد نياز در وزارت جنگ، «مدرسه بي سيم قشون كل» گشوده شد. با گسترش فعاليت ها و فراهم آمدن مقدمات ايجاد فرستنده هاي موج كوتاه، گروهي از كاركنان بي سيم نيز براي آموزش هاي تخصصي به فرانسه رفتند. در سال 1309 فرستنده موج كوتاه، امكان ارتباط بين برلين، پاريس، آنكارا و انگليس را فراهم كرد. تا پيش از افتتاح راديو، مردم ايران به برنامه هاي راديو برلن و راديو آنكارا گوش فرا مي دادند. پس از شروع جنگ جهاني دوم راديوي تبليغاتي شوروي نيز به راديوهاي مذكور اضافه شد. بنگاه سخن پراكني بريتانيا نيز از دي ماه 1319 برنامه زبان فارسي خود را شروع كرد.
به تدريج انديشه ايجاد راديو قوت گرفت. چرا كه در آن روزها كشورهاي جهان يكي پس از ديگري راديوهاي خود را به كار مي انداختند. به دنبال تصويب اساسنامه سازمان پرورش افكار، با هدف كنترل و هدايت افكار عمومي (در دوازدهم دي ماه 1317) كميسيون هاي شش گانه آن از جمله راديو تشكيل شدند. كميسيون راديو در بهمن ماه 1317 سفارش ساخت دو دستگاه فرستنده موج كوتاه به قدرت 2 و 20 كيلو وات را به كمپاني استاندارد انگليس صادر كرد. همزمان با سفارش خريد دو دستگاه فرستنده موج كوتاه، وزارت پست و تلگراف دستور داد تا عمارت مخصوصي براي استوديوي راديو تهران كه ضمناً مركز مخابرات تلگرافي و تلفني بي سيم نيز باشد در داخل شهر ساخته شود. اشغال ايران توسط متفقين، ساخت اين استوديو را كه قرار بود يك شركت آلماني به نام هوختين انجام دهد، غير ممكن ساخت. از طرف ديگر چون مقرر شده بود راه اندازي راديو به فوريت آغاز شود يكي از اتاقهاي عمارت مركز فرستنده بي سيم پهلوي تبديل به استوديوي كوچكي شد كه تا بناي ساختمان استوديو به طور موقت از آن استفاده شود و موقع جنگ جهاني دوم تحويل دستگاه هاي فرستنده موج كوتاه را به تاخير انداخت. لذا وزارت پست و تلگراف و تلفن براي تأمين منظور فوق يك دستگاه فرستنده تلگرافي و تلفني موج كوتاه را به قدرت 2 كيلو وات، تا تحويل و نصب دو دستگاه فوق براي راديو به كار گرفت. اين فرستنده هر چند جهت كار تلگرافي و تلفني بي سيم پهلوي خريداري شده بود ولي مشخصات آن طوري طراحي شده بود كه مي توانست مورد استفاده راديو نيز واقع گردد. كار نصب و راه اندازي اين فرستنده در اواخر سال 1318 صورت گرفت. پس از نصب دستگاه فرستنده و آماده سازي يك استوديوي موقت در عمارت بي سيم پهلوي، سرانجام راديو تهران در چهارم ارديبهشت ماه 1319 افتتاح گرديد.

  اگه تمايل به ديدن تمام مطلب دارين به ادامه مطلب مراجعه كنيد . با تشكر امير رزمجو