ای که دور از من در یاد منی با خبر باش که دنیای منی
پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387پروردگارا:
من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری!
من چون تویی دارم و تو چون خودی نداری!
اری.اگر به معنای این جمله اندکی بیشتر توجه کنیم به این نکته پی
خواهیم برد که عشق واقعی همانا و همانا خداوند متعال است.خدا
عشق واقعی و حقیقی هستش برای تمام عاشقای این کره خاکی.
خدا هیچ وقت از دست معشوقش ناراحت نمیشه بلکه همیشه
مشتاق شنیدن مناجات و ندای معشوقشه.بر عکسه عشقای امروزی
که وقتی دو طرف هر چی بیشتر با هم دیگه حرف می زنن روز بروز از
همدیگه زده میشن و دیگه واسه هم تکراری میشن و به قول خودمون
میخوان به هم بزنن ولی اگه عاشق به معشوقش یعنی خداوند نزدیک
بشه پروردگار هم به او نزدیک میشه و او رو از پرتو مهر و محبت خویش
لبریز میکنه.خداوند بهترینها رو برای او میخواد و هر روز که میگذره
دوست داره باز هم صدای معشوقشو بشنوه.مثل همینه که میگه :
اگر انسان یه قدم برداره خداوند هم صد قدم برای اون برمیداره.
خدای مهربونم دیگه دارم واقعا معنای نعمتی رو که تو دل و تو نهاد همه
ما انسانها قرار دادی متوجه میشم.
دوست دارم توسط این واژه بتونم به کمال برسم و هر چه بیشتر ه تو
ای مهربونترینم نزدیکو نزدیکتر بشم.
پس تو ای پروردگار عالمیان
ای مهربانترین مهربانان
ای که همه عالم در برابر عظمت تو مات و مبهوت اند
همواره مرا کمک کن و هیچ گاه اجازه مده که حتی برای اندک لحظه
ای در غفلت تو باشم.
خداوندا:
بگذار که قلب من همواره انقدر گسترده باشد که بتوانم محبت و مهر
مخلوقات تو را در ان بگنجانم و خانه دلم جایی باشد برای بهترین انها!
یعنی مخلوقاتی که عشق زمینی اند و همانا انان هستند که مرا به تو
نزدیک کرده و مزه عشق واقعی را به من میچشانند!
"والسلام"
راستی نظر یادتون نره
نوشته شده توسط رویا

